Saturday, December 6, 2014

कुछ तारे बस जमी पर उतरते उतरते रेह गये
दिल बस ख़ुशी कि आजमाईश करता रहा
धुंधली आखोमे चाह्तोका बादल झुमता रहा

तुम आये ना आये
बस सोचमे तुम्हारी गेहराई
कुछ आते जाते लम्हे
और दूर कही धुंधली परछाई
बस  परछाई नजदीक आते आते रेह गई

बस एक बार आ जाना
दूर जाते जाते एक नजर समा जाना
कुछ पुराने किस्से, बस बिना कहे केह जाना ||

-- सागर

Sunday, September 7, 2014

काश तुम समझ पाती में क्या सोचता हु ||


मन को अगर मेरे पढती , समझती जरा
सेहमे उस दिल को संभालती जरा 
खुद्के के खयालोसे बाहर आकर तराशती जरा 
तो तुम समझ पाती के में क्या सोचता हु ||

पानी के बहाव को हाथो में समेटती तुम
दो घुट मुझे भी पिलाती जरा 
बंद आंखोसे दिलमे उतरते पानी को गर सेह्जती तुम 
तो तुम समझ पाती के में क्या सोचता हु ||

अपनी दुनिया में ही गुम हो कही
तलाशती मेरी आंखे तुम्हे दरबदर कही
समझ पाती गर आखोंकी चरमराहट तुम
तो तुम समझ पाती के में क्या सोचता हु ||

तुम्हारी परछाईमें खोई परछाई मेरी 
ख़ुशी से उलझी तुम में किस्मत ये मेरी 
उलझी परछाई कि तरहा, गर दिलोकी किस्मत भी उलझी होती 
तो तुम समझ पाती के में क्या सोचता हु ||

-- सागर 

Thursday, September 4, 2014

ए दिल कही और चल !!


ए दिल कही और चल 
सुना मन, सुनी आंखे लिये
ए मेरे दिल कही और चल !!

पुराने दरवाजे, पुराणी खिडकीया
पुराने झरोके, पुराणी हस्तीया
नये उजाले तखने , 
ए दिल कही और चल !!

धुवेमे खोई येह राहे
उमदी भरी भीड खोले ही बाहे
मुझे मेरी राह दिखाने 
ए दिल कही और चल !!

खो गया हु अपनो में हि कही 
परछाइयोमे धुंधली परछाइ मेरी 
अपनी परछाइ कि तलाश मे
ए दिल कही और चल !!

पुराने किस्से, पुरानी बाते 
नई उम्मिदे, नई चाहते
उम्मिदोकी इस दोहराहत से बहर लेकर
ए दिल कही और चल 

तू ना जाने रुका है कही
हथेलियोमे जखडी हथेलि मेरी
तोडके ये सारे बंधन यही
ए दिल कही और चल !!

खुदमे समाने कि कोशिश ये मेरी 
हवा मे मुस्कुराती बालो कि उलझन ये कही 
चंदा कि चांदणी लिये, धुंधली शाम लिये 
ए दिल कही और चल !!
ए दिल कही और चल !!

- सागर 

Thursday, August 7, 2014

असण आणि नसण....आपल्यात नसलेल्या .. असलेल्यांसाठी..!!


असण आणि नसण
फारसा फरक नसलेल्या शब्दांमध्ये 
अस्तित्वाच अस्तित्व सामावलंय 

श्वासाच्या उष्म्यापासून, बंद श्वासाच्या थंडाव्यापर्यंत
असलेल्या सर्वांमधून, नसलेल्या सर्वांमध्ये 
आयुष्यातले हसरे आणि रडवे अनुभव
अर्ध्यावरच सोडावे लागणारे आयुष्याचे पर्व

श्वासांनी केलेल्या झुंजीपासून, आठवणींच्या उजळणीपर्यंत 
आईच्या उदरातल्या पहिल्या श्वासापासून 
अडखळनाऱ्या शेवटच्या श्वासापर्यंत 
आयुष्याच्या एका पल्ल्यापासून .. सरणापर्यंत 

पुन्हा आयुष्य, कुणाच्या असण्यापासून नसण्यापर्यंत 
उरलेल्या आठवणींपासून, कुठेच नसलेल्या जाणिवेपर्यंत
उरलेल्या वस्तूंपासून, कुठेच नसलेल्या अस्तित्वापर्यंत 

डोळ्यातून पाझरणारे अश्रुंचे बांध 
अजून गरज आहे तुझी, आर्जव करणारे मन 
नको सोडून जाउस म्हणणाऱ्या हातांना
उडणाऱ्या, जळणाऱ्या राखेचा होणारा स्पर्श
हृदय पिळवटून टाकणाऱ्या हाकेपासून, ऐकूही न जाणाऱ्या कानांपर्यंत 
असणाऱ्या आपल्यांपासून ... नसणाऱ्या आपल्यांपर्यंत...!!

-- सागर